<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Tahoma; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Mijn mooiste Kerst

Buitenis het donker, er waait een gure wind. Binnen staat een grote kerstboom en brandtde ouderwetse houtkachel die een heerlijke warmte door de keuken verspreidt, dekeuken waar mijn vader is opgegroeid. Genietend van de geur en het geluid vanknisperend hout komen en gaan herinneringen, herinneringen aan ons eerstenestje jonge Noortjes. Ze werden geboren in 2005, een bewogen jaar waar invreugde en verdriet dicht bij elkaar lagen. Vreugde door de geboorte van onzekittensx85 verdriet doordat mijn vader aan de vooravond van de geboorte van onzekittens plotseling overleed.

Hetbehoeft geen uitleg dat deze kittens bijzonder voor ons waren. Het verdriet wasdan ook groot toen Alita, een mooi blauw met wit poezenmeisje, na drie wekenoverleed. Het leven ging door en kerst kwam dichterbij. We vroegen ons af of wewel een kerstboom wilde zetten. We twijfelden vanwege de kittens en de sfeerdie er niet was. Na lang wikken en wegen vroeg ik aan onze zoon en zijnvriendin of ze samen de boom op wilde tuigen, we konden het immers niet makentegenover onze gasten om geen kerstboom in huis te hebben staan. Met glanzendeballen, ritselende slingers en glinsterende lampjes stond onze boom te stralenen bracht ons heel voorzichtig in kerststemming. Terwijl wij ons huis verderversierden kwamen, Dotty, Amigo, Adinda, Alvar, Ayla, Almar, Arvid en Ingvar xe9xe9nvoor xe9xe9n langzaam dichterbij.

Onderin de boom hing een mooie grote kerstbal. Toen Amigo hem aantikte klonk erkerstmuziek.

Alle kittens zaten plotseling stil te luisteren, alsof er eenwonder gebeurde.

Al snel keken de andere het trucje van Amigo af en steedsopnieuw werd onze kamer gevuld met vrolijke muziek. Onze kanjers wisten met huncapriolen de stemming er in te krijgen.

Ayla speelde regelmatig voor kerstbal,haar guitige snuitje kwam dan tussen het dennengroen en de rode kerstversieringuitpiepen, ze wist hiermee steeds een glimlach op ons gezicht te toveren.

Alvar, de stoere rode kater, zocht en vond een slaapplek boven in de boom. Hijwas niet meer op andere gedachte te brengen. Arvid en Amigo ontpopten zich alsechte bomenklimmers en wisten samen onze boom te vloeren. Adinda ontdekte eenschaal met pluizige kerstballetjes en kon zich hier, samen met haar broers enzusjes, uren mee vermaken. Af en toe lukte het ze om een mooie glanzende bal tepakken te krijgen en renden ze er met zx92n allen net zolang achteraantotx85x85x85 ook kapotte kerstballen horen bijkerst. We maakten fotox92s van ze. Dit had heel wat kattenpootjes in aarde wantze zagen alle kerstversiering aan voor een reusachtige berg kattenspeeltjes.Met veel geduld konden we toch kerstkaarten versturen met onze kittens er op.

Terwijlwij genoten van het hele stel kwam kerstavond, de dag dat Adinda haar vleugelsuit zou slaan, steeds dichterbij. Laat in de middag reden we met Adinda op deachterbank richting Purmerend, ik met gemengde gevoelensx85

Wijen Adinda werden warm onthaald door de hele familie.

Er stond een mooiekerstboom in de kamer waar we voor Adinda een muziekkerstbal in hingen, eenherinnering voor haar aan ons.

Met een goed gevoel gingen we weer naar huis. Adindahad haar plekje gevonden, dat wisten we zeker.

Devolgende dag, na het kerstontbijt, brachten we Amigo en Arvid weg. Deze katerkerelskwamen bij mijn broer in een warm nest. Ze waren meer dan welkom. Ook daar wasde kerstboom niet veilig voor deze twee klauteraars, een van de weinige ballendie het overleefde was onze muziekkerstbal.

Optweede kerstdag was x93onze mooie rooiex94 aan de beurt. Vol spanning zaten dedochtertjes des huizes al op x93hun Alvarx94 te wachten. Voor we aan konden bellenging de voordeur al open. Twee paar stralende oogjes keken ons aan. Samen metde meiden hing ik ook voor Alvar zox92n speciale bal in hun boom. Onze mooierooie verkende de kamer en zat al snel bij de caviax92s in de kooi. Toen weafscheid namen had Alvar zijn plekje al gevonden, heerlijk op het stro in dekerstal tussen de ezel en de os.

Almarbleef nog een weekje langer bij ons. Als enige kwam hij in een gezin met grotekatten maar dit was geen probleem voor ons dappere katertje, hij was immersDotty, Ingvar en Kitty gewend. Ook voor hem lieten we een kerstbal achter.

Aylableef bij ons. Nu, twee jaar later (2007) klauteren haar kittens die in onze kerstboom.

Hetafscheid van de kleintjes wat moeilijk maar als ik aan al die vrolijkegezichten van toen terug denk was kerst 2005 voor mij bijna volmaakt.

Hallo Allemaal,

Het is een hele tijd geleden dat ik iets van me heb laten horen.
Onze kittens van Dotty en Balou zijn inmiddels verhuisd naar plekje waar ze bijzonder welkom waren.

Ayla is vorige week getest en we wachten nu af waneer ze krols wordt Ook dit keer komt Dansbjergs Balou van Petry en Martin bij haar op bezoek. Balou heeft al twaalf zonen en dochters die de naam Fensalir dragen.

In de tijd tussen mijn laatste log en nu is er veel gebeurd, Begin April kregen plotseling te horen dat Gerard ziek is. Dit heeft er voor gezorgd dat het er niet van kwam om de site’s bij te houden.

Ik kwam er zojuist achter dat ik mijn wachtwoord van de hompages en mail kwijt ben en heb het opgevraagd. Wat er gebeurd is, weet ik niet maar ik kan geen mail meer binnenhalen in outlook. Daarom hen ik maar even een gmail adres aan gemaakt waarop ik wel te bereiken ben:

cattery.fensalir@gmail.com

Eigenlijk hoop ik dat het me lukt om weer wat meer tijd aan onze site en weblog te besteden maar ik durf niets te beloven. Al ben ik niet veel online: vragen mag altijd!!!

Groetjes, Lianne

Drie weken geleden heb ik mijn rijbewijs laten verlengen. Ik kan me het rijexamen nog herinneen als de dag van gisteren maar tuf toch al weer twintig jaar rond. Doordat ik bij een"foute" rijschool terecht kwam, duurde het toen wat langer dan ik gehoopt had. Ik wilde graag op voor het theorie examen maar ik kreeg geen boek van de instucteur terwijl ik er wekelijks om vroeg. Toen mijn moeder er om vroeg kon het ineens wel  
Ik volgde 1 theorieles om te kijken hoe het nieuwe systeem met de knopjes werkte, dook thuis in het boek en slaagde de eerste keer. Met het rijden ging het moeizamer, de instucteur moest altijd boodschappen tussendoor doen en de bijzondere verichtingen bleven uit. Ik ben toen gestopt. Inmiddels waren Gerard en ik getrouwd en Gerard vond dat ik de draad weer op moest pakken. Zo kwam ik bij zijn achternicht terecht en mocht binnen drie maanden afrijden. de eerste keer wist ik al dat ik zou zakken, ik was zo zenuwachtig dat de examinator, door mijn trillende benen, binnen vijf minuten drie maal voor mij geremd had
De tweede keer ging het beter op een klein fout na reed ik foutloos, ik had nog nooit zo goed gereden.
Wat was ik blij en voelde ik me vrij op dat moment. Het was wel jammer dat kort daarvoor was besloten dat je "E" niet meer bij "B" kreeg en je daar apart examen voor moest doen. Overigens is het niet verkeerd dat dit ingevoerd is, vooruit rijden is niet moeilijk maar de overige handelingen moet je echt leren.

In de eerste instantie was het geen probleem maar sinds vijf jaar hebben we een caravan die zwaarder is dan onze auto en ik mag daar dus niet mee rijden. Van de week zat ik in de auto en dacht bij mezelf: "Ik ga rijbewijs "E" halen"! Ik heb later de rijschool gebeld en morgen gaat het gebeuren. Ik heb om half 10 een proefles van twee uur dus jullie zijn gewaarschuwd!!!

Foto: rijschool Megens

Vinden jullie dit geen stoere combi? 

Maandagavond kregen we het bericht dat de moeder van Gerard een "tia" heeft gehad. Ze is dementerend en woont in Renkum op Oranje Nassua oord.. Jullie begrijpen dat dit de nodige impact heeft binnen ons gezin.

Ik heb de laatste dagen zoveel berichten gekregen en verstuurd dat het mogelijk is dat ik e-mail berichten van iemand niet heb beantwoord.

Mocht jij degene zijn, neem dan even contact op met mij.

Lianne

Update

De tia bleek achteraf een zware cva geweest te zijn.

Vrijdagavond j.l. is Gerard’s moeder rustig ingeslapen.

Op 9 februari zijn de kitten van Balou en Dotty geboren.
Foto’s en het verhaal over de bevalling vind je op ons kittenweblog.

Dit log wordt nog uitgebreid maar ik ga nu eerst even lekker in bad

Beste bezoekers van vrouwtjes weblog,

Dit keer vinden jullie geen logje van het vrouwtje maar van mij, Ingvar, de kater des huizes. Het vrouwtje is gisteren voor de derde maal aan haar kaak geopereerd en ziet er niet uit. Ook hoor ik haar steeds zeggen dat het zeer doet en ze haar mond niet goed open kan doen en dat laatste is wel zo rustig . Maar ik geloof haar wel want ons baasje heeft de hele week vrij genomen om haar in de watten te leggen en wat klusjes in huis te doen. Ze is daar erg blij mee.

Wij zijn ook blij:
Vandaag werd er bij ons een enorm pakket afgeleverd en weet je wat daar in zat????????
Een hele grote krabpaal voor ons!!!!!!!
Hij is veel groter dan het vrouwtje verwachte dus moet er nu ruimte gemaakt worden in de kamer.
Ik heb begrepen dat er het een en ander verplaatst moet worden en dat allemaal voor mij en mijn huisgenootjes. Er was nog een tweede pakket bij, ook voor ons.
We hebben met zijn alle de krabpaal die bij de gangdeur zo toegetakeld dat ze er niet meer omheen konden om een nieuwe te bestellen.
Wij kunnen voorlopig dus weer vooruit.

Ik heb zojuist het hoogste ligplekje geprobeert en heb nog nooit zo’n goed overzicht gehad van wat er allemaal gebeurd hier in huis. Maar ik moet eerlijk zeggen dat de oude paal ook wel heel erg lekker ligt en ik hoop dat ze hem niet weg doen. Ik hoorde het baasje vanmiddag zeggen dat de oude de kamer uit moet maar ons vrouwtje was het daar niet mee eens. Nu ze gezien heeft hoe groot de nieuwe is denkt ze er weer anders over , maar ik heb nog hoop dat onze oude vertrouwde krabpaal in de garage komt te staan en dat ze mijn lekkere ligplekje op de nieuwe zetten.

Veel aandacht heb ik er op mijn weblog nog niet aan besteedt maar het moet er nu toch eens van komen:
Over zo’n drie en halve week verwachten we een nestje van onze Dotty.

Het klinkt misschien raar maar ik heb altijd het gevoel dat zij zo tevreden is en geniet als de kittens in haar buik groeien. Ze neemt haar rust eet goed en laat zich gewillig door ons vertroetelen. Ook als de kittens er zijn vindt ze het prachtig en showt haar kroost met gepaste trots. Onze dame heeft al een behoorlijk buikje en we zijn natuurlijk ontzettend nieuwgierig wat voor moois zij bij zich draagt.

De vader van de kittens is DK Dansbjergs Balou.
Balou is ook de vader van Dotty’s vorige nesje en van Ayla’s kittens. Vorig jaar heeft deze kater bij ons gelogeert en hij ontpopte zich als een ware charmeur. Hij palmde niet alleen Ayla maar ook mij in
Balou is een mooi stevige kater met zijn hart op de goed plek.

Toen we Dotty op gingen halen bij Martin en Petry twijfelde ik er eigenlijk niet aan of de dekking geslaagd was. Ons poezeke zag er zo tevreden uit, alsof ze zeggen wilde: "ik heb het weer voor elkaar!"

Deze week hebben we afscheid genomen van Cari-Carmen en Cleo, een afscheid dat mij wel wat zwaar valt. Enerzijds omdat Caatje en Cleo zo lief en attent voor ons waren en anderzijds omdat Ayla haar beide kittens moet missen terwijl Dotty er steeds een kleintje bij zich mocht houden.

Woensdagavond reden we naar Sieteke.
We werden hartelijk verwelkomt en Carmen natuurlijk het meest!
Toen we het mandje open maakte kwam Carmen er meteen uit en begon de kamer te verkennen, zoals het een goede Noor betaamd, was ze ontzettend nieuwsgierig. Ze leek te ruiken dat Florijn (Black-Pearl) en Lotus (Birte) regelmatig bij Sieteke op bezoek komen. Ze snuffelde op de plekjes waar deze beide dames ook altijd zitten. Na een poosje rond gelopen te hebben viel ze uit eindelijk bij Gerard op de bank in slaap, dat was nog even heel vertrouwd voor haar. Nadat we haar nog even geknuffeld hebben namen we afscheid van Carmen en Sieteke.

Caatje het ga je goed……..

De volgende avond was het Cleo’s beurt om te verhuizen. Ook Dirk en Marijke waren helemaal voor bereidt op de komst van hun katertje. Net als bij Carmen stond er een mooie krabpaal en een grote kattenbak op hem te wachten en uiteraard de nodige speeltjes. Binnen een paar tellen stapte ook Cleo rond in zijn nieuwe huis en was druk bezig om de boel te verkennen. Toen we een poosje binnen waren, was onze stoere kater plotseling verdwenen, we konden hem niet vinden. Hij was geschrokken en had zich verstopt achter een mand met houtblokken. Tja, je bent een Noorse boskat of niet . Terwijl we zaten te kletsen, sprong Cleo bij Marijke en Dirk op de bank om daar heerlijk tussen hen in, in slaap te vallen.

Cleo wij wensen jou, net als Cari-Carmen, een lang en gelukkig leven toe….

Om maar met de de deur in huis te vallen:
Onze Ingvar heeft, volgens de dierenarts, een urineweg infectie.

Zelf had ik nog niet zo heel veel aan hem gemerkt maar het viel me gisteravond wel op dat hij rustig was. Toen het Danny vanmorgen ook op viel was het wel duidelijk. Ik heb onze kerel een tabletje ab gegeven maar wilde het toch niet afwachten tot morgen, hij eet en drinkt wel maar toch……..
Ingvar kreeg een prik tegen de pijn en ab en nog een kuurtje mee naar huis. Wanneer het niet beter wordt, worden we compleet met katerplasje terug verwacht.
Ik kan er niet goed tegen als een van de katten ziek is en zou zo met met hem ruilen, ‘t arme dier.

Cleo en Cari-Carmen zijn inmiddels voor de tweede keer gexebnt.
Cari brengen we morgenavond naar Sieteke en Cleo wordt donderdagavond bij Dirk en Marijke verwacht.
Ik heb begrepen dat de bedjes voor ze gespreid staan en dat ze meer dan welkom zijn!

Onze boeven zijn al een paar keer buiten geweest en vinden dat helemaal het einde. Als de "grote poezen" ‘s morgens voor de deur staan willen ze maar al te graag mee. Vanmorgen was het lekker buiten dus konden ze hun hart weer ophalen.

Sinds gisteren hebben we kittens, een krolse kat, een zwangere kat, een zogende kat , een gecastreerde poes en een gecastreerde kater. Het enige wat we nog missen is een dekkater geloof ik
Maar Petry en Martin hebben een hele mooie kater en onze poezen vinden hem erg aardig. Balou heeft zelfs al eens bij ons gelogeerd toen hadden we dus wel heel even een dekkater, een echte lieverd!

De krolse dame is onze Brit, het is de eerste keer. Volgens mij weet ze niet wat haar overkomt.
Omdat we geen plannen met Brit hebben gaat deze dame aan de poezenpil.

Een tijdje geleden is onze Dotty bij Balou op bezoek geweest en het resultaat is nu zichtbaar: onze Dotty verwacht haar tweede nestje van hem. Wij zijn natuurlijk wederom benieuwd wat Dotty voor moois bij zich draagt.

Wie de zogende poes is behoeft geen nadere uitleg, dat is onze Ayla.
Caatje-Carmen en Cleo drinken nog steeds bij mams.

Vandaag heb ik de stambomen van deze boeven binnen gekregen. Maandag krijgen ze da laatste enting en zijn ze bijna zover om naar hun nieuwe baasjes gebracht te worden. Ik ga nog even heel hard genieten van ons boefkes!

Onze gecastreerde Kitty kan de laatste tijd niet meer door een deur met Ayla. Ayla is normaal gesproken het meest vredelievende poezeke van allemaal maar veranderde in een furie zodra ze dacht dat haar kittens gevaar liepen. Met de Noren gaat het weer als vanoud maar met Kitty, die de Noren het leven alltijd al een beetje zuur maakte, is het nog niet bij gelegd.

Ingvar laat alles gelaten over zich heen komen, af en toe wil hij laten merken dat hij de kater des huizes is maar ook van hem pikte Ayla dat toen niet. Nu gaan ze gelukkig weer met elkaar om als vanouds.

Tja, nog een dag of vijf en dan wordt het weer stil in huize Fensalir……